Even voorstellen: William Wezenbeek, lid van het Regionaal Coördinatie Team

Geplaatst op: 31 augustus 2018

In de komende nieuwsbrieven stellen de leden van het Regionaal Coördinatieteam (RCT) zich één voor één aan de regio voor. Ze vertellen wie ze zijn en wat ze op het gebied van antibioticaresistentie willen bereiken in de regio. Deze keer is het woord aan….

William Wezenbeek: “Mijn opleiding tot verpleegkundige heb ik in België gedaan, waarna ik zowel parttime op de IC ben gaan werken als parttime als repatriëringsverpleegkundige bij de ANWB. Bij de ANWB was het op dag 1 leeg heenvliegen en op dag 2 terugvliegen met de patiënt. Ik moest in die tijd vaak op MSRA getest worden – nooit positief getest overigens – en kwam zo veel in contact met de deskundigen infectiepreventie. Zo is mijn interesse voor dit vak gewekt. Toen er zo’n vacature als deskundige vrij kwam, heb ik de overstap gemaakt. In 2002 ben ik als deskundige infectiepreventie bij GGD Zeeland gaan werken. Ik ben begonnen met inspectiewerk bij kinderdagverblijven, later kwamen hier piercingshops en zeeschepen bij, maar ook advieswerk voor verpleeghuizen.”

 

William in het kort:

Leeftijd: 55 jaar

Burgelijke staat: Samenwonend

Kinderen: Nee, 2 katten en 1 kip

Hobbies: Nee, veel te druk voor

Sporten: Wandelen

Nadruk op scholing

“Als lid van het RCT wil ik scholing meer op de kaart zetten. Als je bijvoorbeeld aan stagiaires vraagt welke lesstof ze krijgen over infectiepreventie, antibiotica-resistentie, beschermende maatregelen en hygiëne, dan blijkt dat echt te weinig te zijn. Binnen het RCT wil ik kijken of we kunnen komen tot een bredere samenwerking in de regio. Een samenwerking tussen deskundige preventiemedewerkers, de hogescholen en de ROC’s. Zo kunnen we een bredere aandacht voor het onderwerp bereiken.”

Een protocol is als een kookboek

“Algemeen bekend is natuurlijk dat er keihard wordt gewerkt in de verpleeghuizen. Helaas kan de werkdruk de hygiëne soms verdrukken. En onduidelijkheid in protocollen. De protocollen zijn er, daar letten we op. Als je doorvraagt blijkt echter vaak dat wie waar verantwoordelijk voor is duidelijker omschreven moet worden. Een protocol is als een kookboek… ‘men neme een ei’. Maar wie neemt het ei? Als er uiteindelijk niemand het ei neemt, dan komt er geen eten op tafel. Dus zo werkt het ook in een verpleeghuis. Als de verantwoordelijkheid niet duidelijk vastgelegd is, blijven dingen liggen of gebeuren dingen niet goed.”

Superresistente bacteriën

“In Zeeland hebben we elke 6 maanden een overleg waarbij BRMO’s ter sprake komen. Bij dit overleg zijn ook de verpleeghuizen en bijvoorbeeld microbiologen aangesloten. Dit overleg is nu iets Zeeuws, maar ik denk dat we moeten kijken of we dit misschien uit kunnen breiden. Want waar ik bang voor ben is een superresistente bacterie. We hebben in Nederland afgesproken dat we in de verpleeghuizen patiënten met een CPE-bacterie niet afgezonderd op de kamer houden, dat is niet wenselijk. Maar hoe gaan we daar dan mee om? Het wordt heel moeilijk om in zulke gevallen beschermende maatregelen in te stellen. Moeten we gaan werken met designated locaties en designated teams? Dus een locatie reserveren voor de moeilijke casussen? Genoeg stof tot denken in ieder geval!”

In het volgende interview komt Renee van Hevele, specialist ouderengeneeskunde aan het woord over haar rol in het ABR Zorgnetwerk Zuidwest-Nederland.

< nieuwsoverzicht

Blijf op de hoogte